CEO Bernhard Schreier van ’s wereld grootste vellenpersfabriek uitte deze week tijdens de internationale Ipex conferentie zijn ambities ten aanzien van ‘digitaal’. De persenfabrikant voelt zich geplaagd door de enorme opkomst van digital printing. Het heeft wat jaren geduurd, maar de doorbraak van digitaal is nu echt een bedreiging voor vellen offset.
Niet alleen door technische redenen, maar ook zeker door marktredenen wordt digital printing in toenemende mate populair. Het zijn nog maar geringe percentages ten opzichte van de gehele conventionele drukmarkt, maar de verschuiving is gaande en onomkeerbaar.
Verschillende persfabrikanten hebben al meerdere keren getracht iets met ‘digitaal’ te doen. Agfa verkocht de Chromapress aan MAN, maar MAN bakte daar niet veel van. En Heidelberg had al eerder de NexPress in handen, maar verkocht al haar print activiteiten aan Kodak. Toen werden vooral ‘tegenstrijdige belangen in de showroom’ genoemd als argument om er mee te stoppen.
Schreier zegt dat de tijd is aangebroken om het Heidelberg netwerk met digitaal uit te breiden. Volgens mij is hij daar knap laat mee. Door nu pas te zeggen dat offset en digitaal naast elkaar kunnen leven, loop je volgens mij al jaren achter op de feiten. Het gaat al helemaal niet om het technische feit dat beide technieken naast elkaar zouden kunnen functioneren. Digital printing is marketing, is one-to-one, is meeliften op de web 2.0 bewegingen, die met moderne web-to-print systemen meer hun geld aan de voorkant opleveren dan puur met het beprinten van papier. Ik heb niet het vermoeden dat Schreier zich focust op de voorkant van het proces.
Schreier zegt tijdens de Ipex zijn nieuwe partner te willen aankondigen. Of dat Kodak zal zijn, is een speculatie. Het zou ietwat vreemd zijn, de NexPress weer terug in de showroom. Canon en Océ zullen het zeker niet zijn, als de overname van Océ door Canon deze maand eindelijk rond is, dan is niet te verwachten dat Heidelberg een dealerschap van de combinatie binnenhaalt.
Heel veel grote spelers blijven niet over, Xerox en Ricoh zijn eveneens spelers van wereldformaat, maar ik zie nog niet zo heel gauw een iGen in de showrooms van Heidelberg staan. Maar we leven in een economie, waar – onder druk – tegenwoordig alles mogelijk is. Eind mei weten we meer……
Bron (bewerkt): GW
De overname van Océ door Canon is rond. Nu de rechter uitspraak heeft gedaan en Canon in het gelijk stelt kunnen de aandeelhouders dinsdag a.s. cashen. Ruim 70% van de aandelen is dan in handen van de Japanners.
Waarom Kodak niet nog eens met Heidelberg in zee zou kunnen gaan, ontgaat mij. Kodak moet het ook nu hebben van distributeurs die actief zijn op deze markt. Nu is dat versnipperd en zijn het o.a. Ricoh en Océ distributie-organisaties die de Nexpress ook aan de man brengen. Je ziet aan de Canon/Ikon bewegingen en de recente Océ/KM-deals dat de grote jongens (HP, Xerox, Canon en Ricoh) de buit verdelen. Vergeet niet dat Kodak nu tenminste weet wat ze (inzake het Nexpress segment) aan de Heidelberg organisatie hebben.
Met Henk eens: waarom niet juist Kodak – de gemeenschappelijke (technologische) wortels liggen er nog altijd. Volgens mij was vooral geldgebrek / tegenvallende opbrengsten destijds het argument voor Heidelberg om NexPress af te stoten (en tegelijkertijd ook de offsetrotatietak van de hand te doen) – Schreier sloot toen al een terugkeer in digitaal printen niet uit. En gezien Schreiers uitspraken, deze week in Heidelberg, over een voorkeur voor zowel toner- als inkjettechnologie lijkt Kodak (met Prosper in de startblokken) geen gekke keus. (Wat er dan met de door Heidelberg in eigen huis ontwikkelde inkjettechnologie gaat gebeuren is onduidelijk)
Maar Xerox, voortdurend op zoek naar het verder uitbesteden van verkoopkanalen, zou ook kandidaat kunnen zijn. Schreier en voormalig Xerox-CEO Anne Mulcahy leken tijdens Ipex 2006 al bijna verkering te hebben… iGen lijkt bij Heidelberg te passen, maar Xerox kondigde pas kortgeleden aan ook echt iets in inkjet te zullen gaan doen.
(Dus het zal wel HP worden)
eens maar jullie denken wel in termen van de ‘klassieke’ dozenschuivers. Als ik daar aan denk dan opteer ik sterk naar Ed Boogaard’s inschattingen. Ik denk echter dat de ontwikkelingen verder gaan dan deze firma’s bieden. Op drupa zagen we al veel oplossingen bij Chinese stands – drukpersen met printerheads. Zelf heb ik mogen testen op de CASLON ontwikkeld door Fujifilm op basis van Xaar technology. Wat daar i.s.m. Nilpeter was neergezet was adembenemend. Natuurlijk liep het nog niet zoals je hetgraag zou zien, maar single-pass inkjet technoliogy op basis van XAAR biedt zowel goed beeld als hoge snelheden waardoor ook de grotere oplages rendabel zouden kunnen worden.
Bij CASLON/Nilpeter was het bedieningsgemak uitermate operator vriendelijk – ook dat was een verademing in vergelijking met de softwarehoobels die je bij de dozenschuivers dient te nemen.
Echt industriele oplossingen dus. Als Heidelberg echt verstandig is zien we iets uit die hoek of een dergelijk soort hoek. Short run rotatie is dan slechts een kwestie van de juiste algoritmes ontwikkelen.
Ik gok op iets dergelijks want ik heb bij Nilpeter/Caslon de toekomst gezien.
@Hans: zoals ik in het artikel heb aangegeven gaat het bij digital printing veel meer om de voorkant van het proces. Het was en is nog steeds de vraag in hoeverre de bestaande klanten van Heidelberg die in offset drukken, wel voldoende vertegenwoordigd zijn in die voorkant.
De kosten van printen zijn namelijk helemaal niet interessant, als het geld en dus ook de toegevoegde waarde aan de voorkant wordt gemaakt. En dat zijn mijns inziens in zijn algemeenheid dus hele andere klanten dan de bestaande klanten van Heidelberg.
Als Schreier zich daarop richt (dus in ouderwetse termen prepress), dan is dat een interessante verschuiving in focus. Dan is de hardware van printers van minder groot belang.
Maar die focus moet Heidelberg dan wel gaan uitstralen…..
De vraag met wie gaat Heidelberg strak verder als het gaat om digitaal is eigenlijk niet zo relevant. Zoals hierboven ook al te lezen is, kun je binnen digitaal verschillende richtingen inslaan. De vraag is welke richting er wordt gekozen en met welke argumenten dat wordt onderbouwd
De technologie zal ik de komende tijd zowel bij gevestigde namen als bij enkele nog minder bekende spelers grote stappen voorwaarts maken waardoor digitaal steeds vaker volumes aankan waarvoor offset nu de aangewezen productiemethode is. En de keuze aan partners waarmee Heidelberg verder gaat is dan ook veel groter dan de shortlist van bekende namen die hier al ter sprake kwamen. Het zou wel eens heel dom kunnen zijn om juist uit deze lijst te kiezen, want voor Heidelberg gaat het er om dat het deel van de koek dat ze toebedeeld krijgen groot genoeg is. De historie leert dat je om die reden proceseigenaar moet zijn en niet alleen afnemer van andermans spullen. Een bedrijf dat op termijn kan worden ingelijfd is dan ook te verkiezen.
Het moet raar lopen als Heidelberg zich niet juist richt op die marktniches in digitaal waar de conversie van offset naar digitaal behoorlijke productievolumes oplevert en dat is lang niet altijd het geval. Volume is de sleutel voor rendement bij bedrijven met de omvang en het type verkoopapparaat van Heidelberg. Tegelijkertijd is het uit den boze als Heidelberg de waarde van de investeringen van hun huidige afnemers versnelt ondergraaft door vooral daar de ontwikkelingen op te richten. Dat zouden zeer lastige verkoopgesprekken worden denk ik. Ze zullen juist opzoek moeten naar digitale productiesystemen die de huidige lange termijn investeringen van hun klanten zeker stellen en een aantal klanten verwacht dat ook. Wat meteen ook verklaart waarom Heidelberg zeker niet kansloos is in de markt voor digitaal.
Over hun aansluiting met digitale front-end’ s maak ik me weinig zorgen. Hier kunnen ze door acquisities de nodige stappen kunnen maken en de kosten daarvoor hoeven niet hoog te liggen door het grote aanbod op dit vlak. In de verwerking van digitale bestanden hebben ze al de benodigde know how in huis dus daar ligt de bottleneck bij het betreden van de digitale printmarkt ook niet.
De uitspraak van Hans Schoolenberg: “Ik gok op iets dergelijks want ik heb bij Caslon/Nillpeter de toekomst gezien” doet mij denken aan mijn uitspraak in een nabeschouwing die ik schreef voor Graficus nummer 27 van 4 juli 2008.
De kop: De drukkerij van de toekomst: Heidelberg knoopt met Prinect alles aan elkaar.
De intro: Op deze drupa 2008 werd niet alleen gepraat over de drukkerij van de toekomst, ze was er compleet te zien, met zowel alle verbindingen met het voortraject, als met werkende koppelingen voor alle onderdelen van de postpress. CIP4 was alom vertegenwoordigd en JDF werkte onder de extreme omstandigheden van een megabeurs.
Deze drupa was daarom voor de toekomst van integrale, op open standaards gebaseerde
workflows, uitermate belangrijk. Ik begrijp dat een enkeling van u wellicht enige moeite heeft met het geloof in de ‘objectiviteit’ van deze rapporteur. Ik heb immers jarenlang geijverd voor het gebruik van standaards. En wie dergelijke ‘propaganda’ hanteert, laadt immers gemakkelijk de verdenking op zich moeite te hebben met de voor vakbladartikelen benodigde objectiviteit.
Mijn geloof in het gebruik van systemen gebaseerd op standaards als JDF is, mede als gevolg van de eisen van de markt en de economische en structurele situatie in onze bedrijfstak, de afgelopen jaren niet afgenomen. Integendeel. Vandaar mijn vreugdekreet
op deze drupa:
“Ik heb de drukkerij van de toekomst gezien”.
Het artikel is natuurlijk veel langer en beschrijft de W2P-faciliteiten en het vanuit één integraal systeem aansturen van zowel drukpersen als printers.
Ik denk dat die integratie uitermate belangrijk is. Hoe dat te realiseren met variabele inhoud is nog niet geheel duidelijk maar de op de drupa getoonde koppeling van Prinect met Pageflex van IBM/Bitstream is een bruikbare oplossing. Ricoh wedt overigens ook op de Pageflex oplossing onder eigen naam.
“Ik heb de drukkerij van de toekomst gezien”, zei ik toen.
Nog net niet voor het begin van de crisis.
Hans heeft er de drukpers van de toekomst gezien.
Ik denk dat het ijzer aansturen (de voorkant) steeds belangrijker wordt. Zie ook de opkomst van succesvolle ‘gangprinters’ als 4over en flyeralarm.com
Bij hen is IT (dus ook JDF) een strategisch tool om W2P mogelijk te maken.
Henk
Mee eens. De uitspraak”ik heb de toekomst gezien” slaat op de combi gietijzer en software. Fujifilm heeft dat goed gedaan. Concept is prachtig -VDP was mogelijk maar nog niet up & runnung. Maar het is ook al weer bijna 8 maanden geleden dat ik mocht kijken.
Toekomst refereerde bij mij naar single-pass in combinatie met operator vriendelijke software. Het zou mij niet verbazen dat met een goede web-to-print toepassing de aanleverprboelmatiek weer bij de klant gelegd wordt – daar waar dit in feite ook hoort. En als je de kans krijgt: toch eens een CASLON gaan bekijken. Sluit jouw systeem benadering niet uit, sterker: het gaat ervan uit.
Heren, over 2 1/2 maand en is de IPEX in Birmingham een feit en zijn we benieuwd wat de spelers gaan brengen. Wat gaat Heidelberg aankondigen? Gaan Océ en Canon al samen de twee grote stands bemensen. Een ding is zeker, de kleur is rood!
Kodak doet zaken met Ricoh en Oce. De relatie tussen Ricoh en Canon is sinds de overname van IKON behoorlijk koeltjes. De vraag wordt dan of Canon op termijn de Kodak Nexpress blijft voeren of zelf met Europese Canoce technologie komt. Kodak is afhankelijk van haar partners omdat het geen eigen direct verkoop kanaal meer heeft. Ik ben het met Herman eens dat je proceseigenaar moet zijn in de HV business om redelijke marges te kunnen realiseren. Ricoh heeft (zover bekend) nog geen hv kleur technologie in huis. Pitney Bowes beweegt zicht met HP sinds kort ook op de hoogvolume markt.
Er is nog een ander aspect:
In vroegere tijden werd ijs met paard en wagen gehaald van bevroren meren en opgeslagen in koelhuizen. Later werd ijs gemaakt in grote ijsfabrieken. Tegenwoordig hebben we een koelkast. Opvallend is dat de leveranciers in iedere fase niet in staat waren om de omschakeling te maken. men innoveert vaak binnen de eigen ‘muren’. Het doel is voedsel koelen.
Bij drukwerk is het doel communiceren en digitaal communiceren is iets anders dan digitaal drukken op papier. Heidelberg levert productieoplossingen voor printmedia.
Als Heidelberg echt innovatief en toekomst gericht bezig wil zijn dan is de transitie naar systemen voor de productie van digitale media de aangewezen weg. Ook wat minder last in de showrrom. Potentieel CMBO lid?
Echter:
“Since the financial market crisis is burdening economies throughout the world, our broad regional diversification is unable to compensate for its impact on our business development. In all regions, our strategic focus addresses those business areas that are developing relatively autonomously of current economic conditions. Moreover, we intend to vigorously improve the earnings position of the Heidelberg Group.
Even in the current crisis, we continue to strengthen our position as one of the leading solution providers in the print media industry. We are pursuing our proven product strategy, and during these extremely difficult times we continue to support our customers around the globe with our local presence as well as our comprehensive service and consulting assistance. As in the past, for print shops worldwide the “Heidelberg” brand name stands for reliability, production security, and precision engineering in perfection. As at: July 2009″
Ze gaan op zoek naar emerging markets en reduceren van cyclische markten. In de printmedia industrie. Succes.